Prawo Miŕdzynarodowe

Pod rz─ůdami konstytucji marcowej (21) i kwietniowej (35) ÔÇô umowy ratyfikowane przez Prezydenta RP za zgod─ů Parlamentu i opublikowane razem z ustaw─ů ratyfikacyjn─ů w Dzienniku Ustaw, traktowane by┼éy przez s─ůdy II RP jak ustawy. Akty Parlamentu i Prezydenta (zgoda na ratyfikacj─Ö umowy, akt ratyfikacji traktatu) ÔÇô z chwil─ů ich opublikowania wraz z tekstem umowy w Dzienniku Ustaw ÔÇô przekszta┼éca┼éy ÔÇśw ca┼éo┼ŤciÔÇÖ umow─Ö w akt prawa wewn─Ötrznego. Traktat by┼é traktowany jakÔÇŽ ustawa. Pojawia┼é si─Ö zatem w porz─ůdku prawnym RP akt prawny w randze ustawy, b─Öd─ůcy ÔÇślustrzanymÔÇÖ odbiciem umowy. W zale┼╝no┼Ťci od regulowanej umow─ů materii, a tak┼╝e charakteru norm transformowanej umowy, akt transformacji mo┼╝e by─ç ÔÇśuzupe┼énionyÔÇÖ przez krajowego ustawodawc─Ö. Krajowy ustawodawca chc─ůc nada─ç transformowanej umowie pe┼éen skutek mo┼╝e by─ç ÔÇśzmuszonymÔÇÖ dodatkowo: ÔÇó b─ůd┼║ do uchwalenia nowego, wykonuj─ůcego regulacj─Ö traktatow─ů, prawa; ÔÇó lub do korekty ustawodawstwa ju┼╝ istniej─ůcego; Transpozycja Akt ÔÇśrozpisaniaÔÇÖ umownych zobowi─ůza┼ä na j─Özyk i form─Ö aktu prawa krajowego- ustawy lub rozporz─ůdzenia wykonawczego do ustawy. Szczeg├│┼éowych wariant├│w, formu┼é transpozycji mo┼╝e by─ç wiele: -dos┼éowne powt├│rzenie w akcie krajowym klauzul umownych; -transponowanie ca┼éo┼Ťci lub cz─Ö┼Ťci umownych zobowi─ůza┼ä czynione bez intencji ich ÔÇśkopiowaniaÔÇÖ Uchwalane akty (we wst─Öpach, tytu┼éach) sygnalizuj─ů, ┼╝e zosta┼éy przyj─Öte w nast─Öpstwie zawarcia traktatu w celu jego wykonania, b─ůd┼║ (najcz─Ö┼Ťciej) nie sygnalizuj─ů tego faktu. B. Mechanizm poza-recepcyjny. Polega on na nadaniu bezpo┼Ťredniej skuteczno┼Ťci mi─Ödzynarodowym zobowi─ůzaniom w krajowym porz─ůdku prawnym. Nast─Öpuje ├│w skutek w nast─Öpstwie inkorporowania zobowi─ůza┼ä do porz─ůdku krajowego. Dokonuj─ůcy inkorporacji nie widz─ů potrzeby przekszta┼écania normy mi─Ödzynarodowej w norm─Ö krajow─ů, aby by┼éa ona skuteczna w krajowym porz─ůdku prawnym. Norma mi─Ödzynarodowa w oryginalnym kszta┼écie do┼é─ůcza do zbioru norm tworzonych przez krajowego ustawodawc─Ö. Szczeg├│lnie spektakularn─ů jest inkorporacja norm pisanych ÔÇô norm umownych. Staj─ů si─Ö obok krajowych ┼║r├│de┼é prawa nowym jego ┼║r├│d┼éem. Kto decyduje o inkorporacji? O inkorporacji ca┼éo┼Ťci lub cz─Ö┼Ťci zobowi─ůza┼ä mi─Ödzynarodowych decyduje: -konstytucyjny ustawodawca ÔÇô wyrazem czego postanowienia konstytucji stanowi─ůce o inkorporowaniu (ca┼éo┼Ťci lub cz─Ö┼Ťci) zobowi─ůza┼ä; lub -gdy nie czyni tego konstytucja (milczenie konstytucji) ÔÇô praktyka akceptowania skutku inkorporacji (ca┼éo┼Ťci lub cz─Ö┼Ťci) zobowi─ůza┼ä przez parlament i s─ůdy naczelne (orzecznictwo); I.2. Miejsce um├│w w hierarchii ┼║r├│de┼é prawa krajowego. Umowa: Transformowana ÔÇô ÔÇ×traktowana jakÔÇŽ ustawaÔÇŁ; Transponowana ÔÇô ÔÇ×kodowanaÔÇŁ form─Ö i j─Özyk klasycznego prawa krajowego (ustawa), z tej przyczyny ÔÇśznikaÔÇÖ z pola widzenia jej mi─Ödzynarodowy rodow├│d.