Prawo Miŕdzynarodowe

Powo┼éane orzeczenia pozwalaj─ů wskaza─ç na nast─Öpuj─ůce konsekwencje prymatu prawa mi─Ödzynarodowego w stosunku do prawa wewn─Ötrznego w p┼éaszczy┼║nie mi─Ödzynarodowej: 1. pa┼ästwo nie mo┼╝e powo┼éa─ç si─Ö na swoje prawo wewn─Ötrzne, aby usprawiedliwi─ç niewykonanie zobowi─ůza┼ä wynikaj─ůcych z prawa mi─Ödzynarodowego; 2. konflikt mi─Ödzy prawem mi─Ödzynarodowym a prawem krajowym nie powoduje utraty mocy regulacji krajowej ÔÇô relacja konfliktu i jego trwanie rodzi jednak problem odpowiedzialno┼Ťci mi─Ödzynarodowej; 3. stan niezgodno┼Ťci norm prawa krajowego z prawem mi─Ödzynarodowym powoduje, ┼╝e czynno┼Ťci wykonywane na podstawie przepis├│w krajowych z prawem mi─Ödzynarodowym niezgodnych, b─Öd─ů w p┼éaszczy┼║nie mi─Ödzynarodowej bezskuteczne. Problem relacji obu zbior├│w norm w p┼éaszczy┼║nie wewn─ůtrzpa┼ästwowej. Art. 27 KW ÔÇô ÔÇ×Strona traktatu nie mo┼╝e powo┼éywa─ç si─Ö na postanowienia swojego prawa wewn─Ötrznego dla usprawiedliwienia niewykonania przez ni─ů traktatu.ÔÇŁ Obowi─ůzek oczywisty ÔÇô jak go spe┼éni─ç? Brak gotowej ÔÇśreceptyÔÇÖ. Jak pa┼ästwa radz─ů sobie z tym obowi─ůzkiem? Jakie ÔÇ×technikiÔÇŁ stosuj─ů, aby mi─Ödzynarodowe zobowi─ůzanie spe┼éni┼éo si─Ö w ich porz─ůdku prawnym? I.1. S─ů dwie podstawowe metody zapewniania skuteczno┼Ťci prawa mi─Ödzynarodowego w krajowym porz─ůdku prawnym. a. metoda recepcyjna; b. metoda pozarecepcyjna; a. Recepcja ÔÇô polega na przekszta┼éceniu mi─Ödzynarodowego zobowi─ůzania, normy w norm─Ö prawa krajowego ÔÇô norm─Ö prawa powszechnie obowi─ůzuj─ůcego. Akt przekszta┼écenia jest warunkiem koniecznym, aby zobowi─ůzania mi─Ödzynarodowe sta┼éo si─Ö skuteczne w krajowym porz─ůdku prawnym. Akt przekszta┼écenia dotyczy przede wszystkim norm pisanych ÔÇô a wi─Öc norm umownych i norm uchwa┼é OM. Kto i jak dokonuje aktu przekszta┼écania zobowi─ůza┼ä umownych? W zabieg przekszta┼écania najwa┼╝niejszych dla pa┼ästwa norm umownych jest zawsze zaanga┼╝owany parlament. Przy czym akt przekszta┼écenia mo┼╝e by─ç dokonywany przez parlament: -we ÔÇśwsp├│┼édzia┼éaniuÔÇÖ z organem zaci─ůgaj─ůcym zobowi─ůzania; -b─ůd┼║ samodzielnie; W przypadku obu konfiguracji podmiotowych akt przekszta┼écenia zwie┼äcza opublikowanie przekszta┼écanych norm w Dzienniku Urz─Ödowym. W pierwszym przypadku ┼Ťwiadectwem przekszta┼écenia b─Ödzie publikacja w Dz.U., akt├│w obu organ├│w: wykonawczego-akt ratyfikacji wraz z tekstem ratyfikowanej umowy; i parlamentu-tekst ustawy aprobuj─ůcej zawarcie umowy; W drugim przypadku ┼Ťwiadectwem tym b─Ödzie wy┼é─ůcznie akt parlamentu ÔÇô ustawa; W skutku swoim przekszta┼écenie tych norm polega─ç b─Ödzie: -w pierwszym przypadku na przekszta┼éceniu umowy en bloc(w ca┼éo┼Ťci) w akt prawa krajowego ÔÇô i b─Ödzie to akt transformacji umowy; -w drugim za┼Ť na ÔÇ×rozpisaniuÔÇŁ umownych zobowi─ůza┼ä na j─Özyk i form─Ö aktu prawa krajowego ÔÇô ustawy ÔÇô i b─Ödzie to akt transpozycji umowy; Transformacja Przyk┼éadem transformuj─ůcej praktyki by┼éa praktyka wprowadzania w obr─Öb polskiego porz─ůdku prawnego w okresie mi─Ödzywojennym um├│w ratyfikowanych.