Prawo Miêdzynarodowe

W procesie poszerzania się kręgu państw członkowskich ONZ odnotowuje się 2 okresy przyspieszenia Pierwszy w latach 1955 (76) – 1975 (144) = 68 państw. To efekt dekolonizacji Afryki i Azji+ 2 państwa niemieckie RFN i NRD (1973) Proces dekolonizacji musiał spełnić z punktu widzenia prawa międzynarodowego 2 warunki: - ludność musiała deklarować wole posiadania niepodległego państwa - proces uszanować musiał zasadę uti possidetis iuris Uti possidetis ita possidetis – Niech pozostanie tak jak dotychczas posiadacie ‘Hiszpańskie kolonie środkowej i południowej Ameryki, proklamując niepodległość w drugiej dekadzie XIX wieku, przyjęły zasadę prawa konstytucyjnego i międzynarodowego, której dały nazwę Uti possidetis iuris z 1810 roku. Zasada ta utrwala regułę, że granicami nowopowstałych republik będą granice odziedziczonych przez nie hiszpańskich prowincji. Ta ogólna zasada dawała tę korzyść, że z prawnego punktu widzenia żadne terytorium dawnej Ameryki hiszpańskiej nie pozostawało bez właściciela’ (orzeczenia arbitrażowe w sporze granicznym między Kolumbia a Wenezuelą – 1922) Wyrok MTS w sprawie sporu granicznego między Burkina Faso a Mali (1986) stwierdza, że zasada uti possidetis iuris ‘ Stanowi zasadę ogólną prawa międzynarodowego, logicznie związana ze zjawiskiem wybijania się na niepodległość, w którym to procesie się ujawnia. Jej cel jest oczywisty, uniknięcie niebezpieczeństwa i zagrożeń dla nowopowstałych państw’ ‘(…) zasada uti possidetis iuris jakkolwiek w swych źródłach była zasadą normującą problem dekolonizacji w Afryce i Ameryce, stanowi dziś zasadę będącą zasadą generalną’, której to prawo do samostanowienia nie może uczynić bezskuteczną ‘ poza przypadkiem porozumienia zawartego przez zainteresowane państwa’ (Komisja Arbitrażowa ds. Jugosławii – opinia 3 i 2, 11.01.1992) Procesy dekolonizacji nie zawsze przebiegały pokojowo… Szereg kolejnych rezolucji po przyjęciu Deklaracji nr 1415 potwierdzało ‘niezbywalne prawo ludności obszarów kolonialnych do prowadzenia walki przeciwko kolonialnej władzy przy użyciu wszelkich środków, która tłumi jej niepodległościowe aspiracje’ Te środki konieczne to także akty użycia siły Użycie siły w procesie dekolonizacji jest uznanym w prawie wyjątkiem od zasady zakazującej użycia lub grożenia użyciem siły!!! Secesja Secesja to akt oderwania części terytorium istniejącego państwa i ustanowienie na części oderwanej państwa nowego Prawo pozytywne nie aprobuje praktyki secesji Powód??? Terytorium secesjonistyczne nie posiada – w odróżnieniu od terytorium powierniczego czy tez niesamodzielnego – statusu odrębnego i różnego od terytorium, od którego się separuje, odrywa. Z tej przyczyny każda secesja w istocie swojej godzi w kardynalna zasadę międzynarodowego porządku prawnego, zasadę stanowiąca o ochronie integralności terytorialnej (istniejącego) państwa.