Prawo Miŕdzynarodowe

Ale mo┼╝na wskaza─ç tez na przyk┼éady skrajnie ,,wewn─ÖtrznychÔÇŁ domen aktywno┼Ťci pa┼ästwowych normowanych w istocie prawem mi─Ödzynarodowym. Np. Umowa z Gwatemala City (6-7.08.1987) pi─Öciu prezydent├│w Republiki Ameryki Centralnej, nak┼éadaj─ůca na Nikaragu─Ö obowi─ůzek ukszta┼étowania ustrojowych rozwi─ůza┼ä w formule rz─ůd├│w demokratycznych m.in., zabezpieczenia pluralizmu w przestrzeniach ┼╝ycia publicznego, wolno┼Ťci s┼éowa, rz─ůd├│w prawa, wolno┼Ťci partii politycznych, tajnych wolnych, bezpo┼Ťrednich, okresowych wybor├│w. Podobnym przyk┼éadem uk┼éad z Dayton 9podpisan w Pary┼╝u 14.12.1995)-traktat pokojowy dla Bo┼Ťni i Hercegowina -stronami BiH, Chorwacja, Jugos┼éawia(serbia0: traktat zawiera┼é tekst konstytucji dla BiH, a tak┼╝e szczeg├│┼éowe aneksy przewiduj─ůce m.in., przeprowadzenie demokratycznych wybor├│w, obowi─ůzek poszanowania praw cz┼éowieka. Co do nie w pe┼éni precyzyjnie zarysowanej listy zakazanych sposob├│w interwencji- a wi─Öc w─ůtpliwo┼Ťci co do tego jakie zachowanie jest aktem interwencji Niew─ůtpliwie zakazan─ů form─ů ingerencji jest ingerencja zbrojna. Pr├│g przymusu dopuszczalnego w relacjach mi─Ödzynarodowych pozostaje niemierzalny, a przez to nieokre┼Ťlony. W sprawie Nikaragua v. US (1986) Trybuna┼é uzna┼é, ┼╝e ,,poparcie dostarczane przez USA... dzia┼éaniom formacji militarnych i paramilitarnych contras polegaj─ůcy na pomocy finansowej, szkolnej, zaopatrzenie w bro┼ä, informacji wsparcia logistycznego stanowi niew─ůtpliwie pogwa┼écenie zasady nieinterwencji.ÔÇŁ 2. immunitet pa┼ästwa Z definicji-immunitet pa┼ästwa obejmuje zbi├│r ro┼╝nych ÔÇśprzywilej├│wÔÇÖ, kt├│re pa┼ästwa uznaj─ů w relacjach wzajemnych, a kt├│re pozwalaj─ů chroni─ç zdolno┼Ť─ç wykonywania kompetencji pa┼ästwowych na przestrzeni innego suwerenna. Geneza instytucji-obr├│t dyplomatyczny -od XV/XVI w. -par in parem non habet imperium; naturalne wy┼é─ůczenie aktywno┼Ťci dyplomatycznych i zasob├│w maj─ůtkowych spod jurysdykcji miejscowej (s─ůd├│w, jak i innej w┼éadzy) Wykonywanie kompetencji pa┼ästwowych w przestrzeni innego pa┼ästwa obejmuje wsp├│┼écze┼Ťnie: -aktywno┼Ť─ç s┼éu┼╝b dyplomatycznych i konsularnych; -aktywno┼Ť─ç innych oficjalnych przedstawicieli (funkcjonariuszy) pa┼ästwa (cz┼éonk├│w misji dyplomatycznych ad hoc, formacji wojskowych, aktywno┼Ťci innych struktur realizuj─ůcych misj─Ö pa┼ästwow─ů np. Funkcjonariuszy Banku centralnego) -wi─ů┼╝e si─Ö tak┼╝e z lokowaniem maj─ůtku pa┼ästwa na terytorium innego pa┼ästwa W historycznym rozwoju (XV/XVI...) aktywno┼Ťci funkcjonariuszy pa┼ästwa, jak i skutki ich podejmowania w obcej przestrzeni nie podlega┼éy jakiejkolwiek ocenie w┼éadzy miejsca-dopuszczalnym by┼é os─ůd przez s─ůd miejscowy skutk├│w dzia┼éa┼ä s┼éu┼╝b dyplomatycznych- stan wy┼é─ůczaj─ůcy w┼éa┼Ťciwo┼Ť─ç s─ůd├│w miejscowych rozszerza┼é si─Ö z czasem na wszelkich funkcjonariuszy pa┼ästwa i podejmowanych przez nich akt├│w obcej przestrzeni; wyja┼Ťniany by┼é konstrukcj─ů immunitetu pa┼ästwa. Immunitet pa┼ästwa by┼é immunitetem absolutnym.